
همواره هنگامى كه مردمى سستعنصر كه به هيچ مسلك و مرامى پايبند نيستند در كنار جاهلانى كه با بضاعتى ناچيز خود را داناى عالم میپندارند قرار گرفته و با كاهنانى كه خدا را براى تنپرورىهاى خود آذين بسته و مذهب را در خدمت آرزوهاى خويش به كار مىگيرند، معاصر شوند، فرعون نيز بر تخت مىنشيند و به نام پتاح يا خدايى ديگر، خدايى مىكند و در آن زمان تاريكى سراسر آن سرزمين را فرا مىگيرد.
