چاپ کتاب

همسفر با زندگی

متن پشت جلد کتاب

بلد نبودم صدایش را زیاد کنم. پیچ ضبط را کم و زیاد کردم تا سرانجام یاد گرفتم. هوا گرم بود، در عرض چند دقیقه کلی عرق ریختم. حس کردم یک نفر به من نگاه می‌کند، سرم را بلند کردم، مرد کوتاه قد بود، سر و صورتش از گرما قرمز شده بود. فکر کردم سد معبر شهرداری است.
از ترس گفتم:«سلام.بفرمایید.»
پرویز با خنده گفت:«سد معبر شهرداری نیستم. من هم کاست می فروشم.جلوی سینما بساط کردم.
پرسیدم:«مزاحم کاسبی تان شدم؟»
گفت:« کاست‌هایت را که می‌بینم همه مذهبی است.باید از خواننده‌های محلی هم استفاده کنید.بلدید؟»
گفتم:«نخیر.امروز اولین کارم است.»
پرویز با خنده گفت:«از دست و پا زدنت معلوم است.من چند تا کاست محلی می‌دهم.ولی باید پولش را بدهید.»
خوشحال شدم.گفتم:« خیلی ممنون.الان ندارم.اخر کار پرداخت می کنم.»
پرویز سه بسته کاست محلی اورد.به زبان گیلکی می خواند.قاسم ابادی بود.
(امروز بوشوم کونوس کله،کونوس بچیم ای پرپره...)